Oyun içi antrenörlük

Bir antrenörün becerisi on birer kişilik 2 takımın karşı karşıya geldiği an en acımasız şekilde denenecektir. Maç içinde antrenörlük önceden olup biten her şeyin artık kendini göstermesi için son bir fırsattır. İyi bir oyun performansı sağlanması amacını güder. Bu bütün aşamaların sonuncusu olup önceden yapılan yatırımların semeresinin alınmasını öngörür.

Genel olarak oyun içi antrenörlük çok az bilindiği ve uygulandığı için antrenörlüğün en tatsız tarafını oluşturur. Oyun içi antrenörlük aslında çoğu kez antrenörün taç çizgisi boyunca bir sürü ilgisiz şaşırtıcı ve ilgiyi dağıtan uyarı ve tavsiyelerde bulunduğu bir antrenmandan ibarettir. Bu insanlar ne kadar iyi niyetli ve yaklaşımlarında gayretli olurlarsa olsunlar öğrenmek sadece bu yolda olmaktadır.

Bazılarının anlayışına göre oyun içi antrenörlük gereksizdir. Futbolun kişisel inisiyatifini kısıtladığı ileri sürülür. Bu hatalı bir düşünüştür. Verilen teknikler ve basit antrenmanlar bir bütünü oluşturan parçaların saptanması ise oyun içi antrenmanda bu parçaların yerli yerine konulmasıdır. Bu parçaların kendiliğinden yerlerini bulmalarını beklemek saflık olur. Bu hiçbir zaman olmaz ve olmayacaktır.

Oyun içi antrenörlük her türlü antrenörlükte olduğu gibi etkili olmak için esaslı temellere oturtulmalı, mantıklı ve sistematik olmalıdır. Oyun içi antrenörlüğün üç önemli konusu bulunmaktadır.

1- NE ÖĞRETİLMELİ ?
Oyun içi antrenörlük oyuncuların bir takım olarak en iyi şekilde yerine getirecekleri faktörlere yönelik olmalıdır. Bu faktörler iki grupta toplanır. Savunma ve Hücum.

a) SAVUNMA

• Zamanı ve alanı sınırlama
  
• Karşı koyma ve markaj
  
• Blok yaparak savunma

b) HÜCUM

• Alan yaratma ve kullanma
  
• Pas verme ve deplase olma
  
• Blok yaparak hücum

Yukarıdaki hususlarla ilgili olarak antrenör oyuncularını aşağıdaki 2 noktayı ne şekilde değerlendireceklerini öğrenmeye zorlayacaktır.

• Emniyet ve risk arasında değerlendirme
  
• Olasılık hesaplarına göre değerlendirme. Yani herhangi bir belirli durumda yoğunlukla neyin başarılı olacağının saptanması. Oyun içi antrenörlük yine de diğerlerinden farklı bir şey değildir. Özellikle sırası ve mantıklı düzenleme en önemli konulardır.

2- NEREDE ÖĞRENMELİ ? (Nerede öğretilmeli)
Öncelikle güvenlik ve risk arasında yapılacak değerlendirme, dolayısıyla oyuncular antrenman yoluyla sabahın her üçte birlik bölümünde takım halinde oyun oynama deneyimini elde etmek zorundadırlar. Hücumda takım oyunu sahanın savunma tarafındaki üçte birinden ortadaki üçte birine ve ardından hücum tarafındaki üçte birine doğru geliştirilmelidir. Dikkat edilmesi gereken nokta hücumun, savunma üçte birinden, savunmanın ise hücumun üçte birinden başlatılacağıdır.

3- NASIL ÖĞRETMELİ ? ( Nasıl öğrenmeli)
Oyunda antrenörlüğün 5 temel şartı vardır. Oyun kontrolü, bir takımın özel bir oyun tarzını sahanın belirli bir yerinde uygulaması gerekiyorsa o zaman oyunu o saha içinde kontrol etmek ve sınırlamakta yarar vardır. Örneğin takımın sahanın üçte birlik alanında boşluk yaratma konusunda çalışma yapması gerekiyorsa çalışma o saha içinde kontrol edilip sınırlandırılabilir. Bu yüzden bir hedef seçilmelidir. Örneğin ayağında top bulunan ve yüzü rakip kaleye dönük durumda bulunan bir hücum oyuncusu sahanın son üçte birinin kenarında yer alır. Hedefe ulaşıldıktan sonra çalışma yeniden başlatılır. Bu suretle iyileştirilmesi gereken oyun tarzı üzerinde zaman daha yoğunlaştırılmış olur. Oyuncuların her çalışma başlangıcından evvel gerçekçi bir şekilde yerleştirilmesine özen göstermek gerekir.
Yukarıda bahsi geçen takım oyununun çeşitli yönleri başlangıçta sahanın üçte birlik bölümlerinde öğretilir. Bu oyun sonradan sahanın üçte ikilik bölümlerine intikal ettirilir ve sonuçta bütün sahaya serbest şekilde yayılır. Antrenörün çalışmayı kendi başlatmak suretiyle kontrol altında bulundurması gereklidir. Bu da topun belirli bir oyuncaya veya sahanın gerekli bir yerine atılması ile sağlanır.

Atilla BİLGİN

Futbol Teknik Direktörü
ETV Spor Programları Sorumlusu