Dedikodu Yazarı Olmadık
2008’e girmemizle birlikte Yerel basında yazmaya başladığımın üzerinden 19 yıl geçmiş.
Bir masal gibi... Bir rüya gibi...
Yazma tutkusu bizde; öğretmenlik mesleğinin verdiği bir melekedir.
Öğrencilerimize okumayı-yazmayı öğretirken, kendimiz de okuma ve yazma yetisini kazanmışız demek...
Yazmak, bence dünyanın en güzel olaylarından ve de yeteneklerinden birisidir.
Hele topluma hitap edebilmek gibi, bir olanağımız varsa lezzeti büyüktür. Tabii ki, sorumluluğu da büyüktür.
Ben yazılarımda; hiçbir zaman kişileri hedef almadım.
Benim uğraşı alanım, fikir ve düşünceler sistemidir.
Biz çizgimizi çoktan ilan etmişizdir.
Bizim çizgimiz;
Atatürk ilke ve inkılapları doğrultusunda; ulusal ve dinsel değerlerimize samimiyetle bağlılıktır.
Ve yazarlığımız boyunca; kişisel çıkar ve diğer nedenlerle; kimsenin şahsiyetiyle uğraşmadık; uğraşmaya da niyetimiz yoktur.
Ancak bazı kişiler, bizim eli kalem tutan birisi olarak, bazı mekanlarda bulunmamızdan rahatsızlık duyuyorlar.
Bu, tamamen kendilerinin bir vesvesesidir.
Ben 19 yıllık yazarlık yaşamımda hiçbir zaman telekulaklık yapmadım. Dedikoduya hiç özenmedim, dedikodu yazarlığı yapmadım. Dost meclislerinde konuşulanları, bir sır olarak kişisel anılarımızda saklamışımdır.
Önce ki akşam bir değerli iş adamımızın kendilerine yakın bir masada bulunduğumuzu kastederek; “biz sizi hep falan yerde görüyorduk. Bu akşam yerinizi değiştirmişsiniz.” şeklindeki sözleri, bize nazikane “bizden uzak oturun” anlamındaydı.
Ve biz de gerekeni yaptık.
Sonuç şudur: Beyazıt Hoca, bu şehrin ve insanlarının iyiliğine giden her yolda vardır ve gönüllü neferdir.
Bu vesileyle hiçbir zaman telekulak olmayacağımızın teminatını, bizimle samimiyetle konuşan dostlarımıza bir kez daha ilan ve ifade etmiş olalım.
ARA VERİYORUM
“Öğretmenlik Anılarım” yazı dizimizin ilk bölümünü teveccüh gösterip ilgi ile okumuştunuz. Yazı dizimizin ikinci ve son bölümünü tamamlamak üzereyim. Bunun için biraz zamana ihtiyacım var. Bu nedenle yazılarıma kısa bir süre ara veriyorum.
Sağlıkla buluşmak dileğiyle.
