“Fakirin eti” olarak nitelendirilen ve hemen hemen her evin tenceresinde kaynayan kuru fasulye zahmetli bir yolculuğun ardından sofraya geliyor.
Kokusu ve görünümüyle, her evin sofrasında yer alan, “tok acıktıran”, “ne yapayım eti” diye de tasvir edilen, insanoğlunun en temel ve önemli gıda maddelerinden biri olan kuru fasulye, zahmetli bir yolculuğun ardından sofralardaki yerini alıyor.
Çiftçilerin yoğun mesai harcayarak tarlalarını hazırlamasının ardından titizlikle ekilen fasulyeler, çapalama, sulama ve ilaçlama işlemlerinin ardından hasat ediliyor.
Köylü kadınlarının titizlikle hasat ettiği, fasulyeler traktör römorklarına yüklendikten sonra, kabuklarından ayrılmak üzere arman yerleri veya evlerin bahçelerine getiriliyor.
İlkel yöntemler ile kabuklarından ayrılan fasulyeler çuvallara konulduktan sonra kurutma işlem için yeri yerilen kilim, halı, naylonların üzerine serilerek 3 gün boyunca güneş altında kurutuluyor. Kurutulan fasulyelerin bir kısmı satış için poşetlere bir kısmı üreticilerin kışlık besin ihtiyacını karşılamak için ayrılıyor.
Hasat işlemleri tamamlanan kuru fasulye, Kırklareli'nde odun ateşinin üzerindeki çömlekte pişirilerek afiyetle tüketiliyor.
Armağan köyünde kuru fasulye yetiştiricilerinden Gülşen Özkaya, hasat ettiği kuru fasulyeyi satışa hazır hale getirmek için evinin bahçesinde kabuklarından ayırıyor. Özkaya, ürettikleri fasulyenin çok lezzetli olduğunu söyledi. Fasulyenin çok rağbet gördüğünü ifade eden Özkaya, fasulye üretiminin ise çok zahmetli olduğunu kaydetti.
